Wilfred Genee is geen NSB’er, hooguit wat onhandig

Oké, ik ben misschien wat kritisch geweest in mijn vorige columns over VI, maar goed beschouwd moeten we ook zelf kleur bekennen: Wilfred Genee is alles, behalve een NSB’er (zo genoemd door René van der Gijp). En ik ga je nu uitleggen waarom.

Goed, de toestand van afgelopen maandag heeft de man in kwestie misschien niet heel handig aangepakt. Als ik Johan Derksen of René van der Gijp was, zou ik me ook gepiepeld voelen. Zou ik ‘m misschien ook even tijdens een reclameblok apart hebben genomen om ‘m even een draai om z’n oren te geven. Spreekwoordelijk dan, met geweld los je namelijk niets op. 

Maar laten we eens wat breder kijken: Genee is natuurlijk niet alleen bekend van de voetballerij. Want niet heel lang geleden leerden we ‘de man van de vele voorzetjes’ op een heel andere manier kennen: hij was één van de docenten die acte de presence gaf in hét programma waar jonge dropouts de kans krijgen om alsnog iets van hun leven te maken: Dream School.

Genee gaf er blijk van een docent te zijn waar je ‘U’ tegen zou kunnen zeggen. Rector Eric van ‘t Zelfde opende er eigenlijk al mee: ‘hij kent alle dossiers van de leerlingen’. De les van Genee tijdens Dream School bevestigt het maar: hij krijgt mensen aan het praten. Tot ontroerends toe. Dat één van de leerlingen breekt op de vraag hoe haar band met vader is, laat zien dat hij om ze geeft.

Tijdens deze specifieke uitzending zoekt Genee naar mogelijkheden om boosheid bij de leerlingen in iets positiefs om te zetten. De VI-man hoeft niet veel te doen om ze aan het praten te krijgen én voorziet de leerlingen nog van een belangrijke tip: let op je uitstraling en houding. Zoekt naar dingen waar ze goed in zijn, passies en dergelijke. 

Wilfred Genee was wat onhandig. Heeft het misschien niet handig aangepakt (alhoewel de kijker natuurlijk makkelijk praten heeft), maar als je hoort dat hij meer doet dan alleen presenteren én als je ziet hoe hij bij Dream School zich gemanifesteerd heeft, kun je niet zeggen dat-ie een NSB’er is. Nogmaals: als mij overkwam wat Derksen en Gijp meemaakten, zou ik ook op m’n tandvlees moeten bijten, maar ook snappen dat ‘het misschien tijd voor verandering van toon is’. Voortschrijdend inzicht is immers nooit verkeerd.

Wordt een dagelijkse Talpa-talkshow een herhaling van RTL Late Night?

Ik weet het: de kop kan voor de nodige verwarring zorgen, maar toch zit er een bepaalde logica in. Tijdens het ouwe-wijven gevecht van Johan Derksen en René van der Gijp met Wilfred Genee lieten de heren al ontvallen dat er onenigheid bestaat over een dagelijkse variant van Veronica Inside. Nu Derksen de stekker er vakkundig uitgetrokken heeft omdat hij zich in z’n geloofwaardigheid aangetast voelt, gooit-ie er in Dagblad van het Noorden er nog een schepje bovenop, dat hij weleens aan een nieuwe tafel zou zitten. Misschien zelfs met Genee. Het eventuele einde van Veronica Inside zou weleens het begin kunnen zijn van Veronica of SBS Late Night.

En daar gaat toch een belletje af. Zeg maar gerust: een kerkklok. Want we kunnen ons allen de laatste jaren van RTL Late Night nog wel herinneren. In de gloriejaren van het program, interviewde Humberto Tan van maandag tot vrijdag de belangrijkste gasten van die dag. Maar in 2016 keerde het tij; RTL Late Night werd een inhoudsloze tijger waarbij er meer ruimte kwam voor gedoe in de showbizzwereld. Om over de PR-machine van RTL maar te zwijgen. De rest van het verhaal is bekend; allemaal dankzij het toenmalige management van de zendergroep.

Die poppetjes zitten nu trouwens aan de overkant, om van SBS6 dé familiezender van Nederland te maken én om af en toe als Sinterklaas verkleed bij Derksen, Gijp en Genee aan te schuiven. Veronica Inside is door de makers zelf op het hakblok gelegd, waarbij we maar moeten hopen dat het volgend jaar terugkeert. Maar mocht dat niet zo zijn, heeft datzelfde management een nieuw speeltje in handen: een late night talkshow. En daar wringt wat mij betreft de schoen.

RTL schurkt met JINEK en sinds dit jaar ook met BEAU tegen het niveau van NPO1 aan. Inhoudelijk, een goede balans in zwaardere én luchtige onderwerpen en bovendien onafhankelijk. Beide talkshows hebben vaak gasten aan tafel die niet per definitie van de zender afkomstig zijn. Dat dat mede komt doordat beide talkshows door Ewart van der Horst gemaakt worden, helpt daarbij. RTL heeft het bevestigd: de kijker bij de commerciëlen zit juist heel erg te springen om inhoudelijke televisie.

Dat besef is echter nog niet helemaal bij Talpa doorgedrongen: als we ons de voorbije talkshows van Talpa herinneren, moeten we uitkijken voor een nieuw hoofdstuk ‘Wij van WC Eend’. Immers: Café Hendriks & Genee, Ladies Night… Het ware leuke shows, maar telden een hoog Talpa-gehalte. Een voorbeeld: het verhoor van een verdachte in het Marengo proces. Jens Olde Kalter was komen opdraven, terwijl John van den Heuvel en Peter R. de Vries er dichter op lijken te zitten. Nog een voorbeeld: Ladies Night had een succes kunnen worden als er twee dames niet betrokken waren: Linda de Mol (het is écht teveel Linda) en Patty Brard (die krijg je er gratis bij, het viel gevoelsmatig volledig uit de toon). Opvallend is dat die laatste talkshow ook door Van der Horst geproduceerd is, alhoewel ik me afvraag hoeveel ruimte zijn productiebedrijf van Talpa kreeg. Voor Merel Westrik een pijnlijk einde van haar eerste klus.

Maar de zomer duurt nog lang, het is afwachten wat er met Veronica Inside gaat gebeuren. Maar als VI wordt ingeruild voor een scenario zoals hierboven beschreven staat (en het lijkt echt alsof er aan tunnelvisie geleden wordt), dan zouden er zich daar toch een paar achter de oren moeten krabbelen over de zin van het bestaan en krijgt Sven Sauvé daar aan de Nederlands-Luxemburgse overkant pas écht reden om te lachen: zijn uitspraak ‘Talpa lijkt op het RTL van jaren geleden’ is daarmee bevestigd.

Nou nou, zo erg zijn die herhalingen toch niet?

AD-recensent Angela de Jong stoort zich er hartstochtelijk aan en roept waar ze maar kan dat ‘het allemaal wel van heel grote creatieve armoede is’, al die herhalingen. Alsof door het coronavirus ineens heel Nederland massaal binnen blijft om hele dagen voor de televisie te gaan hangen. En als Nederland al thuis blijft, is er vaak genoeg te doen. Zoals Netflixen, of een ouderwets potje Monopolie.

Maar al die herhalingen: is dat wel zo erg? Laatst zag ik nog een documentaire op National Geographic van Dr. Pol voorbij komen die interessanter was dan menig herhaling van wat er nu op primetime uitgezonden wordt. In die zin ben ik het met Angela eens. Maar tel je zegeningen: het nieuwe seizoen begint ergens eind augustus met hopelijk een bataljon aan opgeladen presentatoren.

Die herhalingen waar De Jong zo op afgeeft, zorgen er tevens voor dat je iets kan terugzien wat je – misschien ongewild – gemist hebt. Want door het jaar heen heb je toch geen tijd om ‘s-morgens naar een herhaling van de vorige avond te kijken. En om nou telkens NPO Start, KIJK of Videoland op te starten? Ik wil ook weleens weg achter m’n laptop…

De Jong heeft wat dat betreft het kaliber van een verwende huisvrouw die de hele dag voor de buis hangt. Ze zou misschien ook eens wat verder kunnen kijken dan alleen de grote Nederlandse spelers. Of de lat eens wat lager leggen: je kunt niet altijd alles hebben.

Waarom ik me (grondig) irriteer aan de sites van (sommige) tv-zenders

Stel: je zit in de trein en wilt gewoon even weten wat er (bijvoorbeeld) vanavond op tv is. Ouderwets als ik ben, typ ik http://www.veronicatv.nl in. Bummer, die doet het niet. Ik kom uit op KIJK.nl. Waar televisiezenders vroeger keurig een eigen website – of in ieder geval een niche op een overkoepelend platform hadden – linkt alles tegenwoordig door naar de online Video On Demand dienst.

Vroegâh (opa spreekt) had Veronica een prachtig platform, vol met televisie, radio, muziek, babes en wat nog meer met ongetwijfeld heel wat bezoekers. Maar daar is jaren later weinig van over. Zelfs de eigen website is verdwenen. Sterker nog: géén van de SBS-zenders heeft een eigen site. Nou ja, een klein hoekje binnen KIJK.

In dit geval was ik op zoek naar een video van Veronica Inside en mijn kruimelpad is normaal gesproken veronicatv.nl, daarna Veronica Inside aanklikken en de video vervolgens onder ‘Video’ vinden. KIJK helpt me niet verder. Daar heb ik enkel ‘programma’s’, ‘films’ en ‘gemist’.

Dat Ome John ook niet eeuwig in de tent kan investeren, fair enough. Maar dat ik dan vervolgens via Google bij de desbetreffende video terecht kom, is van grote arre moe.

Bij RTL hebben ze last van een omgekeerd probleem. Dat ze de wildgroei aan websites – zo’n beetje elk programma heeft een volledig eigen platform – willen aanpakken is positief te noemen. Het toekomstbeeld dat ze schetsen is dat er een nieuw RTL.nl komt en dat scheelt mij Google aanzwengelen. De grote fout die ze daar echter maken, is de opheffing van BRIGHT als zelfstandig merk.

Dat je niet alles kunt hebben of bieden wat je wilt is prima, maar hier lijkt het alsof al die mediabedrijven in een bubbel leven. Alsof mensen alleen maar op zoek zijn naar video’s, en niet af en toe eens gewoon wat informatie zoeken. Aan Directeurtje en de rest in Omroepland: er is werk aan de winkel!

‘Er is nooit goed afscheid genomen van DWDD’

BEAU van RTL4 is tegenwoordig geen programma meer van Blue Circle maar van PilotStudio en dat merk je ook aan de onderwerpen. Waar we vroeger werden afgescheept met een scala aan RTL-sterren, schuiven nu de serieuzere personen des levens aan waardoor je écht een idee hebt dat je naar inhoudelijke televisie zit te kijken. Vul dat aan met voormalige belhamel Beau van Erven Dorens – die zichtbaar als een vis in het water is – en je hebt negentig minuten toptelevisie.

Het afscheid van DWDD kunt u zich nog wel herinneren. In een praktisch lege studio, met de redactie die via een inbelverbinding op een scherm te zien is. Terugblikken op al die jaren, maar zonder grote band, publiek of wat dan ook. Het coronavirus stak immers enkele weken daarvoor de kop op met een intelligente lockdown als gevolg. Wat had ik die lui een ander afscheid gegund.

Maar gelukkig is daar BEAU, die donderdag een bijna volledige uitzending wijdde aan de eind maart vertrokken van Nieuwkerk. Beau blikte met Matthijs van Nieuwkerk terug op vijftien jaar De Wereld Draait Door (DWDD). Fragmenten van Martijn van Dam, Abdelhak Nouri, André van Duin; in deze column is te weinig ruimte om letterlijk alles te benoemen.

Waardoor je wel kan stellen dat van Nieuwkerk inderdaad vijftien jaar het meest invloedrijke programma van de eeuw heeft gemaakt. Daarvoor ontving de presentator onlangs de Ere Nipkowschijf. Van Nieuwkerk mag zich in het illustere rijtje voegen waar onder meer Mies Bouman deel van uitmaakt. Deze schijf – gecombineerd met Beau – zorgt toch voor een goed afscheid van DWDD.

Als de heren willen stoppen, kan ik ze geen ongelijk geven

Het is maar goed dat de zomervakantie eraan komt. Even niet tegen die tronies aankijken die het keer op keer weten te presteren om half donker Nederland over zich heen te krijgen. Maar de tijden van weleer, die zijn er straks misschien niet meer. Johan Derksen is er klaar mee: hij zegt Veronica Inside niet op een geloofwaardige manier te kunnen voortzetten. René van der Gijp sluit zich aan. En Wilfred Genee voelt zich de gebeten hond.

En ergens hebben ze wel gelijk: Veronica Inside is feitelijk ‘s-lands voetbalkantine met bijbehorend jargon, die het – daardoor – ook wat minder moet hebben van voetbal zelf. In kantines praat je immers ook niet alleen over het vak, maar passeren wel meer onderwerpen de revue. Dat gaat soms scherp en foute grappen worden niet geschuwd. Maar het werkt: je krijgt iets wat puur en eerlijk is; iets wat we ons oprecht moeten afvragen bij programma’s als Boulevard en Shownieuws.

Die eerlijke televisie werd vorige- en deze week ook gemaakt. Bromsnor Derksen maakte – zoals wel vaker – een grap over rapper Akwasi, met als gevolg dat half Nederland over hem heen struikelt. Dus volgde deze week een debat. In een totaal andere setting en mét een Derksen die zich – evenals van der Gijp – enorm in de hoek gedreven voelde. Het was een vertoning.

Veronica Inside is een bepaald soort programma. Je houdt ervan of niet. Maar het is een authentiek programma, waar dat authentieke een ogenblik in de waagschaal is gelegd. Als de heren besluiten om definitief te stoppen, kan ik ze dus geen ongelijk geven.